KAT-TUN Style มีการเปลี่ยนแปลงตั้งแต่อาทิตย์หน้า
จันทร์-พฤหัสจะกลับมาเป็นจุนโนะกับโคคิ แล้ววันศุกร์จะเป็นเมะ
(แต่เขาใช้คำว่า member shuffle ก็แปลว่าในอนาคตอาจมีการเปลี่ยนแปลงอีกก็ได้)

เพื่อเป็นการส่งท้าย
คัดเอาเทปเด็ดมาฝาก 1 อัน
ขอตัดมาเฉพาะบางส่วนนะ


จุนโนะ “มาคุยกันเปิดอกกันแบบผู้ชายๆดีกว่า! ช่วงพิเศษในรายการคัตตุนสไตล์อาทิตย์นี้!!”
จิน “Haru no Otokomatsuri”

(อธิบายนิด ช่วงนี้เป็นรีเควสของจิน ที่อยากจะคุยกับแฟนรายการที่เป็นผู้ชายบ้าง ก็จะเลือกเอาจากคนที่ส่งเมล์มาแล้วให้เบอร์โทรศัพท์ทิ้งไว้แบบไม่มีการโทรนัดล่วงหน้า ส่วนใหญ่ก็จะโทรไปคุยเรื่องทั่วๆไป แล้วสุดท้ายจุนโนะก็จะถามทุกคนว่าชอบอากานิชิหรือทากุจิมากกว่ากัน)


จุนโนะ “เอาล่ะ ถึงช่วงเซอร์ไพรส์คอลที่เราจะโทรไปหาแฟนรายการผู้ชายที่ส่งเมล์มา เพื่อจะคุยกันเรื่องแบบผู้ชายๆกันอย่างเปิดอก วันนี้เราจะโทรไปคุยกับใครเอ่ย?”
จิน “จากโอซาก้า”
จุนโนะ “โอซาก้า”
จิน “ชื่อเรียวคุง”
จุนโนะ “โอ๊ะ! ชื่อเรียว! เรียวคุงเหรอ!...จริงอ่ะ??”
จิน “ชื่อโหลเนอะ”
จุนโนะ “อืม ได้ิยินบ๊อย บ่อย”
(คนที่โทรไปคุยเมื่อ 2 วันก่ิอนก็ชื่อเรียว ชื่อยอดฮิตจริงๆ)

ตรู๊ด ตรู๊ด
เรียวคุง “ฮัลโหล”
จิน&จุนโนะ “ฮัลโหล”
เรียวคุง “โอ๊ทส์”
จุนโนะ “หวัดดีคร๊าบ”
เรียวคุง “หวัดดี”
จุนโนะ “คัตตุนสไตล์ครับ”
เรียวคุง “เอ๊ะ???”
จุนโนะ “คัตตุนสไตล์ครับ”
เรียว “เดี๋ยว นี่ใครเนี่ย!”
จุนโนะ “คัตตุน ทากุจิครับ”
จิน “อากานิชิครับ”
เรียวคุง “อ้าว ทากุจิเหรอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
จิน “ยินดีที่ได้รู้จัก”
จุนโนะ “ยินดีที่ได้รู้จัก”
เรียวคุง “ยินดีเช่นกัน”
จุนโนะ “เรียวคุงใช่มั้ย”
เรียวคุง “ใช่แล้ว”
จุนโนะ “อ่า...อายุเท่าไหร่เอ่ย?”
เรียวคุง “ 23 ”
จุนโนะ “อายุใกล้ๆกันเลย เกิดปีเดียวกับอากานิชิใช่มั้ย??”
จิน “ใช่มั้ง...”
เรียวคุง “ใช่แล้ว”
จิน “ยังเรียนอยู่รึเปล่า?”
เรียวคุง “ไม่ได้เรียนแล้ว”
จุนโนะ “ถ้าไม่ใช่นักเรียนก็เป็นคนทำงานสิ?”
เรียวคุง “คนทำงานเหรอ...อืม...เวลาทำแบบสอบถาม เขาจะมีช่องให้เติมอาชีพใช่มั้ย ผมก็เขียนว่าอื่นๆ ไม่ก็ฟรี ไม่ก็บ้าบอไปวันๆ”
จุนโนะ “บ้าบอ!! 555”
จิน “เรียวคุงชอบคัตตุนใช่มั้ย”
เรียวคุง “ใช่แล้ว”
จิน “ชอบตรงไหนเหรอ?”
เรียว “ช้าก่อน ที่ชอบนี่ไม่ได้ชอบทุกคนนะ”
จิน - ขำแตก
จุนโนะ “แล้วชอบใครบ้างล่ะ”
เรียวคุง “ก็มีคนที่ชอบอยู่ 5 คนนะ”
จิน “หืม?”
จุนโนะ “ชอบอยู่ 5 คนเหรอ”
เรียวคุง “ใช่แล้ว”
จุนโนะ “งั้นก็แปลว่าเกลียดขี้หน้าอยู่คนนึง”
จิน “บอกหน่อยสิว่าชอบใครบ้าง?”
เรียวคุง “พูดไปจะีดีเหรอ...”
จุนโนะ “ไม่เป็นไรร๊อก ว่ามาเลย ช่วงนี้เราคุยกันเปิดอกแบบลูกผู้ชายอยู่แล้ว”
เรียวคุง “เหรอ”
จุนโนะ “บอกหน่อยว่า 5 คนที่ชอบมีใครบ้าง?”
เรียว “ก็...เริ่มจากคนที่ชอบที่สุดเลยนะ...คาเมนาชิคุง!”
จิน+จุนโนะ – ฮาไม่ไหวแล้ว
เรียวคุง “ต่อมาก็เป็นโคคิคุง นากามารุคุง แล้วก็ทากุจิคุง....”
จิน “ไม่มีฉันนี่!!”
เรียวคุง “คืองี้...ที่จริงแล้ว 5 คนที่ว่าต่างหากที่ไม่ชอบขี้หน้า มีแค่อากานิชิคุงคนเดียวแหละที่ชอบ”
เรียวคุง “ล้อเล่น ล้อเล่น”
จิน “พูดอะไรของนายเนี่ย”
จุนโนะ “แล้วชอบผู้หญิงแบบไหน ถ้าให้ยกตัวอย่างเป็นดารานี่เป็นใครดี?
เรียว “ฉันชอบผู้หญิงที่สวยเหมือนหุ่นที่โชว์เสื้อผ้า”
จุนโนะ “ว่าไงนะ?”
จิน “เหมือนหุ่นที่โชว์เสื้อผ้าไง”
จุนโนะ “แบบว่าหน้าตาออกฝรั่งๆหน่อยใช่มั้ย?”
เรียวคุง “ยังไงดีล่ะ...ชอบตรงที่เป็นความสวยที่ตั้งใจทำขึ้นน่ะ!!”
จิน+จุนโนะ “อ๋อออออ”
จุนโนะ “สวยแบบเฟอร์เฟ็คใช่ม่ะ”
เรียวคุง “ช่ายแล้ว....อืม....แล้วทำไมมาชวนคุยเรื่องนี้ล่ะเนี่ย...เขาไม่ว่าอะไรเหรอ?””
จิน “อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่ช่วยบอกชื่อเต็มให้รู้หน่อยได้มั้ย?”
เรียวคุง “ชื่อเหรอ...นิชิกิโด เรียว”
จิน+จุนโนะ “กร๊ากกกกกกกกก”
จุนโนะ “อ้าว? อ้าว? แบบนี้จะเรียกว่ามาเป็นแขกรับเชิญได้มั้ยเนี่ย?”
เรียว “ไม่รู้สิ แล้วจะมีใครมารับรองให้มั้ยเนี่ย?”
จิน “ไม่มีหรอก”
จุนโนะ “คงไม่มีมั้ง”
เรียว “งั้นเหรอ”
จุนโนะ “งั้นถือว่า มาช่วยเพื่อนแ้ล้วกัน”
เรียว “ยังไงก็ได้นะ แล้วแต่่....สบายดีนะ”
จุนโนะ “สบายดี ไม่ได้คุยกันนานแล้วเนอะ”
เรียว “จริงด้วย”
จิน - ขำแตก
เรียว “เราเคยไปกินไก่ย่างกันครั้งนึงด้วยนี่”
ทุกคน – ขำแตก (มันจะขำอะไรกันนักหนาเนี่ย)
จุนโนะ “ตั้ง 3 ปีมาแล้วเนอะ”
จิน “เหรอ...”
จุนโนะ “ก็นะ..”
เรียว “อะไรกัน ทำไมดูเหวอๆละ”
จุนโนะ “ก็นี่มันครั้งแรกนี่...” --- (กรุณาอย่าคิดลึก)
เรียว “อะไรครั้งแรกเหรอ”
จุนโนะ “ก็เพิ่งจะมีแขกรับเชิญพิเศษในรายการเราเป็นครั้งแรก”
เรียว “เหรอ?”
จุนโนะ “ครั้งแรกเลยนะเนี่ยที่มีคนในสังกัดเดียวกันมาออกแบบนี้”
เรียว “แล้วมีจากสังกัดอื่นด้วยเหรอ?”
จิน “ไม่มี”
เรียว “ไม่มีแล้วพูดทำไมเนี่ยว่าแขกรับเชิญจากสังกัดเดียวกัน!!”
จุนโนะ “อ๊ะ...อืม...ก็แบบว่า....”
จิน “แกหยุมหยิมมากไปเปล่า” - (พูดภาษาคันไซ)
เรียว “ทากุจิ ทากุจิ”
จุนโนะ “คร๊าบบบ”
เรียว “เล่นมุขอะไรหน่อยสิ”
จุนโนะ “อิริกุจิ เดกุจิ ทากุจิคร๊าบบบบบ” (มีเสียงเอดโค่ตอนท้าย)
เรียว “มีเอคโค่ด้วย”
จุนโนะ “55555”
เรียว “มีเอคโค่ด้วย ไดเรคเตอร์รายการสามารถมากๆ”
จุนโนะ “5555”
เรียว “สุดยอด!”
จุนโนะ “งั้น..ขอคำถามสุดท้ายเลยแล้วกันนะ”
เรียว “โอเช”
จุนโนะ “ระหว่างอากานิชิกับทากุจิชอบใครมากกว่ากัน?”
เรียว “อากานิชิ จิน!”
จิน “เย้!!!!”
จุนโนะ “5555”
จิน “เย้!! รักนะ จุ๊บ จุ๊บ!”
เรียว “อืม”
จุนโนะ “โอเค แล้วเจอกันนะ”
เรียว “บ๊าย บาย”
จุนโนะ “ขอบคุณน๊า”

จิน “เย้~ แต่ว่านะ ถ้าเมื่อกี้คำตอบเป็นทากุจิคงช็อคน่าดูเลย”
จุนโนะ “ก็นะ เขาเป็นเพื่อนซี้อากานิชิคุงนี่นะ”
จิน “ช่าย”
จุนโนะ “ช่วงพิเศษรับฤดูใบไม้ผลิของวันนี้ก็จบลงเพียงเท่านี้ครับ”